januari 10, 2016 admin

ICT: Many Chiefs where are the Indians?

Mijn eerste functie vervulde ik bij Gemeentewerken Rotterdam. Daar hadden leidinggevenden van de hoofdafdelingen, direct onder de Directie Gemeentewerken, de functietitel “Chef”. Bijvoorbeeld Chef Ingenieursbureau Wegen en Water en dat waren/zijn geen kinderachtige afdelingen. Ik moest daar onwillekeurig aan denken toen de ICT-wereld onlangs een nieuwe “Chief” aan het firmament introduceerde, de “Chief Data Officer” (CDO). Een nieuwe functionaris naast de Chief Information Officer (CIO), de Chief Technology Officer (CTO), de Chief Security Officer (CSO), de Chief Privacy Officer (CPO), de Chief Content Officer en de Chief Digital Officer. Het worden wel heel veel “Chiefs”.

Zo langzamerhand zie je door de bomen het bos niet meer. Naar mijn smaak iets teveel aan “Chiefs” en niet alleen dat, je weet zo langzamerhand ook niet meer met welk soort CIO je bijvoorbeeld van doen hebt. Verantwoordelijkheden, bevoegdheden en strategische positie per CIO verschillen sterk. Bij de Nationale Politie is onlangs een Diensthoofd Informatiemanagement benoemd. Een functiebenaming die de essentie uitdrukt. Klare taal. Net zoals de “Chef” waar ik het eerder over had.

De belangrijkste verantwoordelijkheid van “ICT” is en blijft het inrichten van de informatievoorziening die het mogelijk maakt dat producten en diensten worden voortgebracht en ja, daar heb je ook technologie voor nodig en die is complex. De complexiteit, de kwetsbaarheid en de afhankelijkheid van IT nemen toe. Stijgende kosten, hogere complexiteit en grotere impact bij falen. Het sturen op samenhang wordt daardoor steeds belangrijker. En ik ben bang dat de benoeming van al die “Chiefs” ten kosten gaat van die broodnodige samenhang. In termen van Peter Senge lijkt het erop dat we de olifant in stukken aan het opdelen zijn en denken dat we even zoveel olifantjes gaan overhouden. Overzichtelijk en minder complex. Terwijl we slechts een bloedbad aanrichten. Kortom, wat mij betreft te veel “Chiefs”, één is genoeg!

Dat brengt mij op mijn tweede punt de “Indians”. De “Chef” van vroeger had een groot aantal medewerkers “de Indians”. Het merendeel van de IT werkzaamheden werd in huis uitgevoerd en onder toezicht. Tegenwoordig is het bijna onmogelijk om alle kennis en specialismen in eigen huis te hebben, zeker voor kleinere organisaties. Ze moeten wel samenwerken met andere “indianen stammen”. Zij zijn afhankelijk geworden van diverse externe leveranciers, kenniscentra binnen de branche en regionale samenwerkingsverbanden.

Dat maakt dat kleine organisaties de kunst van goed opdrachtgeverschap als geen ander moeten beheersen. Dat is in elk geval een van dé manieren om complexiteit beheersbaar te maken. Daarnaast acteren eindverantwoordelijken voor informatievoorziening binnen een politieke en bestuurlijke context en moeten ze de kunst verstaan om te gaan met meerdere belangen, meerdere zienswijzen en meerdere werkelijkheden. Competenties als leiderschap en politiek kunnen handelen mogen niet ontbreken.

Tagged:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Contact?

Heeft u een project waarbij ik kan helpen of wilt u eens van gedachten wisselen? Stuur mij een vrijblijvend bericht!